Soorten onderzoek

Er zijn veel redenen om de hersenen te onderzoeken. Voor sommige wetenschappers is de mogelijkheid om het meest complexe en fascinerende orgaan wat we hebben te onderzoeken een opwindende zoektocht. Er valt namelijk nog veel te ontdekken over hersenfuncties en de ontwikkeling van ons brein. Voor anderen is de drijfveer het identificeren van een onderliggende oorzaak of een behandeling voor een specifieke ziekte, zoals de ziekte van Alzheimer, schizofrenie, verlamming, epilepsie of autisme. Maar vaak is het een passievolle combinatie van het onderzoeken van een ziekte en ontdekkingen doen die voor een breder gebied van hersenonderzoek van toepassing zijn.

In de wetenschap worden drie termen gebruikt om onderscheidt te maken in de verschillende benaderingen van onderzoek: ‘fundamenteel onderzoek’, ‘klinisch onderzoek’ en ’translationeel onderzoek’. Hoewel er geen strikte grenzen zijn tussen deze categorieën, zijn er wel verschillen. Alle drie zijn het belangrijke wetenschappelijke onderzoeksprioriteiten die het wetenschappelijk onderzoek vormen.

Fundamenteel onderzoek

Veel grote ontdekkingen beginnen met de vraag: ‘Ik vraag me af waarom?’ Dit is de basis van fundamenteel onderzoek. Het wordt ook wel “zuivere” wetenschap genoemd omdat het kennis vanwege kennis is, zonder een concrete toepassing. Het richt zich op de basismechanismen en leidt tot ontdekkingen die bijdragen tot een beter begrip van hoe iets werkt. Fundamenteel onderzoek bevordert de wetenschappelijke kennis en medische innovatie door ons begrip van bijvoorbeeld genen, moleculen, cellen, systemen en complexe gedragingen uit te breiden.

Deze fundamentele kennis vormt vaak de basis voor andere onderzoekers om toekomstige ontdekkingen te maken die voortvloeien uit een ziekte of aandoening. In hersenwetenschap zijn fundamentele vindingen onder andere de ontdekkingen van fluorescerende eiwitten in kwallen, het hormoon leptine, en kritieke periodes voor sensorische ontwikkeling. Al deze ontdekkingen bieden perspectief voor klinisch onderzoek.

Klinisch onderzoek

Studies die zich richten op de oorzaken van menselijke ziekte worden klinisch onderzoek genoemd. Het onderzoek heeft als doel om de factoren die bijdragen aan een bepaalde ziekte te identificeren, of een mogelijke therapie voor patiënten te ontwikkelen. Wetenschappers die klinisch onderzoek verrichten vergelijken vaak de hersenen van gezonde mensen met hersenen die zijn getroffen door ziekte of letsel.

Translationeel onderzoek

Translationeel onderzoek vertaalt de resultaten uit fundamenteel onderzoek naar toepassing in de praktijk. Je kan het omschrijven als een brug tussen het laboratorium en de patiënt. Wetenschappers worden vaak aangemoedigd door financiers en collega’s om de mogelijke klinische toepassingen te identificeren die hun fundamenteel onderzoek uiteindelijk kan hebben.

Wetenschappers proberen te begrijpen hoe cellen en systemen werken en wat er mis gaat. Ze streven ernaar om te begrijpen hoe cellen verbindingen aangaan, wat dat voor behandelingen betekent, en hoe deze behandelingen andere lichaamsfuncties kunnen beïnvloeden. Daarnaast blijven ze ook onderzoeken wat te doen als een systemen faalt of anders functioneert dan bedoeld.

Gedurende vele decennia hebben wetenschappers en clinici grote vooruitgang geboekt in het begrijpen van de werking van ons lichaam en hoe dit te verbeteren en te repareren. Neurowetenschappers hebben hetzelfde gedaan met hersenonderzoek. Maar er is nog veel dat we niet weten. Alle soorten onderzoeken – fundamenteel-, klinisch en translationeel – dragen bij aan dit begrip. Soms wordt vooruitgang geboekt door middel van een nauwkeurige planning, uitgevoerd door middel van formele onderzoeksprogramma’s. Echter, vaak verloopt de wetenschap door toeval die onverwachte maar belangrijke verrassingen creëert. Deze ontdekkingen onthullen nieuwe ingangen voor verder onderzoek, en uiteindelijk nieuwe mogelijkheden voor toepassing in ziekte en gezondheid.

Bron: BrainFacts.org